Sen bilmezsin hasretlere vuslatı müjdelemeyi.

Bilmezsin kor ateşlere su serpmeyi.

Canlarına tak etmişken yolcuların;

Bilmezsin yol olmayı, yoldaş olmayı.

Koca bir gün yine boyun eğerken karanlıklara,

Fener olmayı bilmezsin sen.

Pencere başı bekleyenlerin ocağına umut doldurmayı bilmezsin.

Dilek ağaçlarına çaput bağlatırsın da,

O çaputları söktürmeyi bilmezsin.

Yağmurun ardından güneş olmayı bilmezsin.

Topal Turna derler sana.

Kışlar yaza dönüşmez sende.

Sevdalardan yollar yapamazsın.

Niyetler yola çıkmaz birer birer.

Aydınlığı müjdelememişsin hiç,

Sana karanlıklar kalmış.

Umudun habercisi olmak düşmemiş sana.

Dedim ya Topal Turnasın sen.

Türküler yazılmayan adına.

“Nurşen Görentaş” İletişim Bilgileri

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir