Hansel ile Gretel babalarının onları ormanın derinliklerine bırakacağını öğrenince yola kendilerine verilen tek ekmeği parçalar halinde koymuşlar. Eve tekrardan dönebilmek için. Anılarımız ve hatıralarımız da bizim yaşadıklarımızı unutmamak için yola koyduğumuz ekmek kırıntılarına benziyor. İşte bunu hiç unutmam dediğim anılar bile zihinde geçen zamana inat kalamıyor. Yaşadıktan sonra, gün üzerine gün eklenirken ve yeni hatıralar yaşarken o unutmam dediğimiz hatıraları unutabiliyoruz. Oysa hatıralar, geceleyin uzun bir yolculuğa çıkıldığında yol kenarındaki ışıklara benzer. Her insanda farklı bir duygu bırakır. Bu yüzden önemlidir ve kırık kat bohçalara konup saklanmak ve değer görmek ister…

Bu kitapta farklı meslek gruplarından on üç kişinin hatıralarını bohçaladık. Umarım değerini görür…

Kitabı satın almak için buraya tıklayabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir