Yokuşunda durdurmuş hayatı
Ardında sandığı ne çok şey sırtında…

Yapma Müzeyyen
Taşımanın yükünü hafiflemeden hissetmek
İyi değil derler
Türkülerin yanışına yanıklık ediyor
Kamburun çıkacak
Dur, dinlen biraz
Anlat minderden bozma elbiselerini
Dört yataklı hastane odası günlerini
Konuşmamışsın dilinle, gözlerin yorulmuş
Anlaşılmayı beklerken…
Yorgunsun bir bardak su iç
Limon kolonyası getirsin bizim ufak Halil
Kolonya kokan insandan zarar gelmez
Onu bari temiz bırakmazlar mı dersin?

Gidesin var, ufka bakışların hırçın
Karşılıklı ağlaşsaydık be Müzeyyen
Gülüşü güzel olanın ağlayışı bir başka olur
Yaş çizgilerini ıslatmadan
İzleseydim, doyasıya
Ardından ağlardım
Dilinden çıkmıyorsa gözlerinden çıksın
Canından çıkmasın da!
Var ol canım

Dünyayı böyle yaşamaya gelmişsin
Ellerine baktıkça anneni hatırlarken
Ona bu kadar benzerken
Kötülüğe yamaçlanmaktan korkmaya…

Ah sana…
Kalmayı öğretemeyenler utansın
Gidiyorsun, nasıl güzelsin
Uğurlar olsun Müzeyyen
Çeşme başında dua edecek olursam,
Adını anacağım
Cennet ferahlığı yüreğine
Ne çok yakışır
Ve ardında kalacağım
Senin ardından
Ne çok şiir yazılır…

Ayyüce Güloğlu

“Ayyüce Güloğlu” İletişim Bilgileri

     

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir